<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Kłamstwa premiera Attlee i przyjaźń angielsko-radziecka">
<author_1="W. H.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="2">
<date="1951-02-28">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Dnia 17 lutego rb. ogłoszona została treść rozmowy Stalina z korespondentem „Prawdy”. Wstępna część tego historycznego wywiadu poświęcona była przygwożdżeniu oszczerstw premiera Attlee na Związek Radziecki. Słusznie przewidując, że wypowiedź Stalina wywrze wielki wpływ na brytyjską opinię publiczną, rząd Attlee uznał za stosowne „przeciwdziałać” i tegoż dnia wieczorem wręczył sporządzoną w wielkim pośpiechu, choć spóźnioną już o 4 tygodnie, odpowiedź na notę rządu ZSRR z 20 stycznia rb. w sprawie stosunków angielsko-radzieckich.
Odpowiedź brytyjska potwierdziła w całej rozciągłości tezę Stalina, że premierowi Attlee potrzebne jest kłamstwo o Związku Radzieckim „po to, by wprowadzić w błąd naród angielski, narzucić mu to kłamstwo o ZSRR i w ten sposób wciągnąć go drogą oszustwa do nowej wojny światowej, organizowanej przez koła rządzące Stanów Zjednoczonych”. Odpowiedź Attlee naszpikowana jest bowiem serią starych i nieco odnowionych oraz całkiem nowych kłamstw i oszczerstw. Lecz kłamstwo — jak wiadomo — ma krótkie nogi i nie trudno wykazać, jak bezmyślne są oszczerstwa premiera Attlee w świetle powszechnie znanych faktów.
Attlee — nie po raz pierwszy — deklamuje o swej rzekomej chęci współpracy z ZSRR przy rozwiązywaniu problemu Niemiec. Fakty jednak mówią o separatystycznej polityce rządu Anglii już od 1946 r. — o utworzeniu Bizonii, a następnie Trizonii, o powołaniu „rządu” w Bonn itd. Attlee zapewnia, że pozostaje jakoby wierny postanowieniom układu radziecko-angielskiego z 1942 r. o uniemożliwieniu powtórzenia agresji niemieckiej. Faktycznie jednak rząd brytyjski współdziała przy realizowaniu amerykańskich planów odrodzenia Wehrmachtu, zwraca władzę i majątek Kruppowi, odbudowuje zachodnio-niemiecki przemysł wojenny.
Podobnie nieudolne są tłumaczenia Attlee, jakoby Anglia nie brała udziału w koalicjach skierowanych przeciw ZSRR. Wystarczy wymienić „unię zachodnią”, Pakt Atlantycki i montowany obecnie sojusz wojskowy z Trizonią pod komendą amerykańską — aby zdemaskować demagogię premiera brytyjskiego.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>